മറ്റൊരു വിഷു കൂടി...
വിഷു എല്ലാവര്ക്കും നല്ല ഓര്മകളൂടേതാണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നതാണ് എനിക്കിഷ്ടം. എല്ലാവര്ക്കും അങ്ങനെ ആവില്ല എന്ന് നല്ലവണ്ണം അറിയാം .. എങ്കിലും ..
പതിനൊന്ന് വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് 1997-ലെ വിഷു. 93-ല് നാട്ടകം പോളിടെക്നികില് നിന്നും സിവില് പാസായി ഒരു പ്രൈവറ്റ് പ്രോപര്ട്ടി ഡവലപ്മെന്റ് കമ്പനിയുടെ ഫ്ലാറ്റ് പണിയിക്കുന്ന സൈറ്റുകളില് കോണ്ട്രാക്റ്റര്മാരെ സൂപ്പര്വൈസ് ചെയ്ത് നടക്കുന്ന കാലം. അന്നു രാവിലെ അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ കുമ്പിള്* അപ്പവുമായി എന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട്ടില് പോയത് ജീവിതത്തിലെ തന്നെ ഒരു വഴിത്തിരിവ് ആയിരുന്നു. ഒരിക്കലും ഞാന് പശ്ചാത്തപിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വഴിത്തിരിവ്.
ആ വിഷുവിന്റെ രണ്ടാം ദിവസം എനിക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു PSC Test. അതായത് പിറ്റേ ദിവസം എനിക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തണം. സാധാരണ ഗതിയില് വീട്ടില് നിന്ന് പത്തു മണിക്ക് ഇറങ്ങി, കോട്ടയെത്തെത്തി ഒരു നൂണ്ഷോ ഒക്കെ കണ്ട് ഉച്ചക്ക് ശേഷം തിരുവനന്തപുരത്ത് ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് യാത്രയാകേണ്ട ഞാന് , എല്ലാ പരിപാടികളും മാറ്റിവച്ച് അതിരാവിലെ എഴുനേറ്റ് ഏഴു മണിക്കുള്ള വഞ്ചിനാട് പിടിക്കാന് തീരുമാനിച്ചത് ആ വിഷു നാളിലാണ്. കാരണം എന്റെ ആ കൂട്ടുകാരി അന്ന് നെയ്യാറ്റിന്കരയില് അപ്രന്റീസ്ഷിപ്പ് ചെയ്യുന്ന കാലം. അവള് രാവിലെ വഞ്ചിനാടിന് തിരുവനന്തപുരത്തിന് പോകുന്നു. അപ്പോള് പിന്നെ മിണ്ടീം പറഞ്ഞും ഇരിക്കാം എന്ന് കരുതിയതില് എന്താ തെറ്റ് ?
കൂട്ടുകാരി എന്ന് പറഞ്ഞു പോയാല് ശരിയാകില്ല... എനിക്കെങ്ങനെ അവള് കൂട്ടുകാരി ആകും എന്ന് ചോദിച്ചാല് ?? അതായത് എന്റെ അളിയന്റെ ബന്ധുവായ ഒരു പെണ്കുട്ടി പോളിടെക്നികില് അഡ്മിഷന് കിട്ടി എന്റെ ജൂനിയര് ആയി പഠിക്കാന് വന്നപ്പോള്, പഠന സഹായങ്ങളായി പുസ്തകം, നോട്ടുകള് ഒക്കെ കൈമാറി ഉണ്ടായ സൗഹൃദം. അളിയന്റെ ബന്ധുത്വം ഉള്ളതിനാല് വീട്ടിലും വരുമായിരുന്ന ഒരു പെണ്കുട്ടി. അതായിരുന്നു അന്ന് പ്രിയ.
ഏതായാലും ആ തിരുവനന്തപുരം യാത്ര ഞങ്ങളുടെ ജീവിതയാത്രയുടെ തുടക്കമായി. രണ്ട് പേരും മനസ്സില് കൊണ്ടു നടന്നിരുന്ന സ്നേഹം തുറന്ന് പറയാന് നാലു മണിക്കൂര് നീളുന്ന ആ യാത്ര ധാരാളമായിരുന്നു .
അന്നു തുടങ്ങിയ യാത്ര ഇന്നും തുടരുന്നു. സമാന്തര രേഖകള്ക്ക് മേലേ ഒരു ബോഗിയില് എന്ന പോലെ ജീവിതം കുതിച്ചും കിതച്ചും മുംമ്പോട്ടു തന്നെ . യാത്രക്കിടയില് രണ്ട് കുഞ്ഞതിഥികള് വന്നു. കൂട്ടിന് ബന്ധുക്കളും പിന്നെ എണ്ണമില്ലാത്ത സൗഹൃദങ്ങളും. അഴികള് ഇട്ട ജനലില് കൂടി നോക്കുമ്പോള് പല മുഖങ്ങളും കാണുന്നു. അതൊന്നും കാലപ്രവാഹത്തില് നിലനില്ക്കാതെ കടന്നു പോകുന്നു. പിന്നെ ഓര്മകള് മാത്രം. നിലനില്ക്കുന്നത് എല്ലാം എന്റെ കൂടെ ഈ ബൊഗിക്കുള്ളില് ഉണ്ട് എന്ന സത്യം എനിക്കറിയാം . അവസാനം പാളങ്ങള്ക്ക് കുറച്ച് മുകളില് കുറുകെ വച്ച മരത്തടി പോലെ മരണം വന്ന് നില്ക്കുന്ന കാലത്തോളം ഈ യാത്ര തുടരും. അതു വരേയും എന്റെ കൂടെ ആ കൂട്ടുകാരിയും കാണും , ഒരു വിഷുക്കണി പോലെ ... എനിക്ക് കിട്ടിയ കൈനീട്ടം പോലെ ....
എല്ലാവര്ക്കും വിഷു ആശംസകള് ....
എല്ലാവര്ക്കും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും മനസമാധാനത്തിന്റെയും ഒരു വര്ഷം ആശംസിക്കുന്നു .
+copy.jpg)
